Pustka...

Jest dziwnie. Tracę emocje. Przestaje czuć cokolwiek. Jest tak jakoś u mnie pusto. Nie wiem co się ze mną dzieje. Tylko jakoś ciężko tak. Ciężko jest nie czuć nic.

Hmm…  Z dietą jest w dobrze. Daje sobie genialnie radę. Dziś tylko ½ łyżki surówki. Trzymam się jakoś. Mam w sobie puki co w sobie siłę i motywacje do walki.

Za pieniądze od mamy na ‘obiad’ kupiłam sobie ocet jabłkowy. Zobaczymy efekty za jakoś czas. Oby było one szybko. Chcę w końcu ujrzeć płaski brzuch. Mam dość tych obwisłych fałd tłuszczu. 

Zastanawiam się czy znajomi się nic nie skapną… Nie chcę ich martwic tym, że się odchudzam. Nie mogą się dowiedzieć. Tylko co jak zobaczą duży spadek masy ciała? Nie będą nic podejrzewać? Nie wiem… Kurcze… Jak się dowiedzą to od razu rodzicom nagadają…

Teraz odkładać będę hajsy na jakieś przeczyszczacze. Muszę jakoś się wspomagać. Wspomagać swoje odchudzanie. Chce mieć jak najszybciej efekty. Jesteście w stanie mi jakieś polecić?

FIGURA – nigdy nie ta idealna.

TŁUSZCZ – wylewający się z ubrań.

KALORIE – wciąż ich za dużo.

OBOJCZYKI I ŻEBRA – nasze marzenia.

WAGA – nasza obsesja i źródło problemów. 

  

Chce już moje ukochane 40kg.  Obecnie zmierzam ponownie (udało mi się je osiągnąć przed przerwą w odchudzaniu) do 55kg. Waga nadal stoi na tych głupich 59kg! Szybciej tłuszczu! Znikaj! Zostaw mnie! CHCĘ BYĆ CHUDA I PIĘKNA!

Muszę kończyć. Idę się znowu uczyć. Jutro będzie więcej czasu i wpadnę na wasze blogi.

                                          Trzymajcie się w diecie Motylki!